Buurmeisjes
Net 2 en net 2 en een half jaar oud: het begin van `samen spelen'.
Hallooooo! Daar zijn we weer! (zwemles update)
Sinds de laatste rampzalige zwemles hebben we een keer gemist doordat we (op Freudiaanse wijze?) de zwemkleren waren vergeten. Twee lessen vielen uit door de vakantie, een les door een afzwemronde tijdens Anna's zwemtijden. Maar deze week was het weer zover: zwemles.
En zwemles zou zwemles niet zijn, als er niet weer van alles veranderd was. Een handvol kinderen was vanwege de nu lege groene groep uit Anna's groepje weggepromoveerd, en de gaten bleken aangevuld met kersverse nieuwe kinderen uit het rode groepje. Een beetje erg `kersvers': de helft had nog niet door dat je met armen en benen TEGELIJK iets zou moeten doen. En eigenlijk, als het puntje bij het paaltje kwam, wisten ze ook nog niet zo goed WAT je dan precies deed. Ze bleven drijven met kurkjes en plankje, dat wel.
Ik hoor u denken: maar hoe kan dat? Naar het gele bandje word je toch pas gepromoveerd als je allang er aan toe bent? Kon Anna immers niet al duiken voor het zover was? En zonder hulpmiddelen op haar rug zwemmen? Dat heeft u inderdaad goed onthouden. Maar weet u nog: lerarentekort, overvolle groepjes, geen promotie mogelijk ONDANKS prestaties? Blijkbaar werkt dat in dit systeem ook andersom: moet er in een lager groepje plek GEMAAKT, kan er heus gepromoveerd worden naar een hoger groepje zonder bijbehorende prestaties. Fle-xi-bi-li-teit dames en heren. Jawel!
Fijn voor die `kersverse' kinderen natuurlijk (altijd motiverend, alvast door mogen in zo'n systeem! Zelfvertrouwen, uitdaging, prachtig toch?). Maar niet voor de gele kindjes die al anderhalve maand in het groepje zitten. Die worden prompt weer en masse, zonder onderscheid bekurkt en beplankt. En gaan weer een voorzichtig begin maken met `springen in het diepe'. Moeten zwemmen met een plankje...
*Diepe, diepe zucht...*
Nog een verandering: herinnert u zich nog de leuke juf met haar uitdagende motiverende lessen van de woensdag? Anna's enige vaste docent in het tweewekelijkse geheel? Ja? Die is weg.
Yep. Weg. Heulemaal foetsie. Pech pech pech.
Valt u al iets op? Ja? Dit verhaal begint met de tegenvallers hè. Meestal is het andersom met de zwemlesverhalen: eerst de lichtpuntjes, en daarna pas de ellende. Dus... zit u stevig? Houdt u vast, want hier gaan we:
Nu hebben we meester Martijn. En meester Martijn, die kennen we al een beetje van parallelklasjes van Suus en Rosa. Die is gewoon Goed. Zo goed, dat hij -zelfs met 7 andere kindjes, waarvan 4 Heel Erg Kersvers- direct zag dat Anna geen kurkjes meer hoefde en ze afdeed. Jawel! Binnen een les! En...
Niet schrikken hoor. Wij zagen het ook echt niet aankomen en dan valt het wel koud op je dak, zo onvoorbereid:
... hij was er vrijdag weer. Vrijdag! Twee dagen later! Dezelfde man! Echt waar! Waarop hij nog voor Anna (wederom voor aanvang van de les door een overijverige hulpjuf bekurkt en beplankt) het water in ging al riep: `Nee hoor, jij hoeft geen kurkjes, ik heb woensdag al gezien...
En nu komt het!
... hoe goed jij kan zwemmen!' Jawel! Continuiteit! Een lijn! Didactische logica! Waarop Anna nog even moest worstelen met een plankje, tot ze die van een andere meester die haar met dat stomme ding zag ploeteren ...
Jawel! Acht kindjes in de groep, en TWEE meesters! Die ook nog naar de kinderen keken!
... aan de kant mocht gooien. En daar ging ze, helemaal los van haar groepje, met Zonder Niks In Het Diepe:
En het wordt nog mooier (de tranen schieten in mijn ogen als ik eraan terug denk, echt waar!). Het groepje werd namelijk Gesplitst. Hulpmeester (laten we hem voor het gemak `Martijn2' noemen) nam Anna en nog 3 kinderen mee. Echt! Bewijs:
En terwijl meester Martijn zich stortte op het aanleren van een been- en armslag bij de overige 4, mocht Anna duiken en zwemmen door het gat. Eerst nog op kleine afstand, maar na 3 (jawel! In dezelfde les!) keurige door het gat-zwemprestaties ook nog een keer gewoon op A-diploma afstand en diepte. Geen probleem voor Anna. Maar het belangrijkste: Anna was blij. Het voor ons mooiste moment van onderstaand filmpje is dan ook niet het-door-het-gat-gebeuren, maar het vrolijke zwaaien op 22 seconden en het blije huppeltje op 26 seconden. :-)
... dan tot slot past ze nog even de badslippers van Martijn2. :-)
Op het gevaar af dat we nu alle ongeloofwaardigheid verliezen nog even de kroon op deze les: het spelen. ZONDER KURK:
Daar zit ze, op de kant in het rose badpakje, met zonder niets. En ziet u die twee meesters? Martijn2 op de kant en Martijn in het water? Die doen Overdracht. Echt waar! Zelf gehoord! Martijn2 vertelt Martijn wat zijn groepje van vier net heeft gedaan. Zodat ze samen weten hoe of wat over alle kinderen. Ongelogen waar!
Rosanne door Lotta
Dat Anna destijds met haar optreden een onuitwisbare indruk op Lotta heeft gemaakt, bleek vanavond. Zingt u mee?
`... doet pijn oh Losanne. Ik weet niet Losanne! Losanne ik namen opschrijven Losanne ik weet niet Losanne Losaaaaaaaaanne...'
Gewoon, omdat het kan en zoooooo grappig is: :-)
*** NB: deze site is vooralsnog het beste te bekijken met Mozilla Firefox ***