Kilometers maken...
Papa en Anna op 't diep...
Even bellen met mama voor een peptalk en de belofte van warme chocolademelk zodra Lotta wakker was (één van de twee gaf Anna net dat laatste zetje om ook die laatste kilometers nog even af te maken).
Straf windje, maar hier lekker in de rug.
Mats had met zijn vriendjes de vijf kilometer er al lang en breed op zitten en zijn medaille geïncasseerd. Tot een toerorganisatie-mevrouw hem vertelde dat hij met zes keer extra heen-en-weer alsnog de tien-kilometer-medaille zou verdienen.... en daar ging hij weer!
* Nadeel van een klein ons-kent-ons-dorp: hier valt niet zo makkelijk 20 kilometer erbij te smokkelen met behulp van de `truc-met-de-andere-rij' als elders... Schaatsen zal je! ;-) *
Een hele tevreden Anna na afloop van haar tocht...
... en een snotterende hoef-niet-chaatsen-toeschouwer.
Nog meer snot. En welverdiende warme chocolademelk!
En Mats, hij schaatste voort. En voort en voort en voort... tien hele kilometers in zijn eentje! Elke oneven kilometer pal tegen de wind in worstelend, en elke even kilometer terugzeilend voor de wind: `Dat is juist fijn, want dan kun je je er de hele heenweg op verheugen!' aldus de stoere schaatser. Omdat hij voor de tweede helft natuurlijk geen stempelkaart meer had, werden zijn kilometers op zijn blote arm afgestempeld door de enthousiaste toerorganisatie. Bikkel :-)
Vijf en tien en vijf! Waarna trots de (groot-)ouders gebeld konden worden.
Gewoon, omdat het kan en zoooooo grappig is: :-)
*** NB: deze site is vooralsnog het beste te bekijken met Mozilla Firefox ***