De eerste slagen zijn toch weer even wennen...

... goed vasthouden! (dat valt nog niet mee, schaatsen met aan elke arm een heen en weer zwiepende 22 cq 27 kilo!!!)

Wat leuk, dat ijs! Maar je denkt toch niet dat ik mijn voeten erop zet!?! Ik hang prima zo. Schaatsen maar!

Langzaamaan komen we een beetje op gang...

Anna en Mats durven los.

Vallen hoort erbij en is ook nog een hele kunst. Anna blijft er gelukkig bij lachen.

Dan durft papa ook wel even.

Kijk papa, zo!

Ook Lotta bindt de ijzers onder en biedt papa een broodnodig steuntje ;-)

Woei! An weet van geen ophouden: veel vallen en opstaan, maar ook flink de vaart erin!

Lotta vindt het zittend en liggend nog het allerleukst zo op het water: `Kijkus, ikke semmuh!' Mats komt er solidair even bij liggen.

Na een uurtje oefenen hebben we allemaal de slag weer te pakken!

Pffff... vermoeiend hoor.