Met zonder buis

Update zwemles

Anna zwemt nu geregeld in het diepe met haar zwemgroep. Hier de rugslag (met voor de zekerheid nog een zelfbedacht arm-vlinderslagje erbij ;-) ). Het hele zwemgebeuren gaat niet bepaald vlot, maar de moed erin houden valt dan ook niet mee. Noch voor Anna, noch voor de tribune-zittende-ouders.

Of laten we eerlijk zijn: voor mama op vrijdag. Papa kan er een stuk beter tegen, maar ja, die gaat ook op woensdag...

Anna's zwemklasje kampt namelijk al vanaf voor de grote vakantie met overbezetting. Het groepje een niveau erboven zit ook helemaal vol. Er werden dus al vanaf juni geen kinderen meer van `blauw' naar `rood' gepromoveerd. Arme Anna begon elke zwemles hoopvol met de uitspraak `Misschien krijg ik vandaag wel rood als ik heel goed op mijn rug zwem!'. Want in het rode groepje zwemt buurmeisje Rosa. En zo'n dergelijk bandjessysteem wordt voor kleuters natuurlijk Heel Belangrijk.
Groot was de teleurstelling dus dat er week in week uit geen `promotie' volgde. Dat lag niet aan Anna's zwemmen-op-de-rug: er zijn te weinig docenten, te weinig plek, geen mogelijkheden voor meer klasjes. Vorige maand na een ronde afzwemmen werd na ruim twee maanden stilstand HEEL het rode groepje naar geel gepromoveerd, en HEEL blauw naar rood. Met de welgemeende excuses van de zwemleiding voor de slechte organisatie en het lange wachten, maar ja: docententekort he! Wat doe je eraan!

Schaf die bandjesonzin dan toch af zou je zeggen!!! Dit is toch niet leuk voor de kinderen? Maar nee, dat is veeeeeeeeeel te simpel gedacht..

Daarmee bleven alle organisatorische problemen natuurlijk, zij het met een nieuw kleurtje bandje. Anna kan dus nooit meer in het groepje van Rosa komen, ook al zwemt ze de sterren van de hemel. Niet bepaald motiverend...

Daarbij: Anna heeft de afgelopen maanden nog geen twee vrijdagen achter elkaar dezelfde docent gehad. En sowieso heeft ze nooit dezelfde docent voor haar woensdag- en vrijdagles. Afgelopen maand kwam dat dus neer op 6 (zes! six! seis! een-twee-drie-vier-vijf-zes...!!! Nee hoor, ben helemaal niet gefrustreerd :-) ) verschillende docenten! En voorlopig komt daar nog geen enkele verandering in. Het gevolg: geen enkele lijn in (het niveau van) de lessen. De ene les wordt er een begin gemaakt met het duiken in het diepe, de volgende les staat ze in middeldiep water dolfijnenduiken te doen en mogen ze `fijn' lekker lang spelen. Om over een beetje persoonlijke binding met die docenten nog maar te zwijgen...

Ja, mama is enorm fan van de zwemlessen in dit zwembad. En doet ook geen poging meer om dat te verbergen...

Moet je net Anna hebben. Door haar oordopjes (in combinatie met haar chronische slechthorendheid) ontgaat de helft van de les in het rumoerige bad en haar overvolle klasje haar sowieso. De andere helft van de les zwaait ze naar de tribune, drijft achterstevoren te koekeloeren als ze rechtvooruit moet en smokkelt halve baantjes `lopende' in het ondiepe om maar snel bij haar vriendinnetjes te komen. Geen docent die het doorheeft. Er gaan lessen voorbij waarbij ze letterlijk en figuurlijk tussen alle aanwijzingen en persoonlijke aandacht doorzwemt zonder dat een docent haar `ziet' of het doorheeft.

Arghhh!!! En daar zit je dan, op de snikhete tribune. Met een peuter die eigenlijk had moeten slapen. En een sjacherijnige zoon die eigenlijk met een vriendje had willen spelen. U snapt, het verhaal wordt er daardoor niet objectiever op. Maar daar doe ik in dit stadium ook geen enkele poging meer toe...

Maar goed: het kopje halfvol: Anna treft de laatste weken een goede docente op de woensdag. Die Anna's naam kent (jawel!). Die notabene 3 van de afgelopen 4 woensdaglessen heeft gegeven. En die leuke, uitdagende lessen maakt. Waardoor ze Anna heel ver kopje onder in het Diepe Diepe (itt het Ondiepe Diepe) krijgt. Of zomaar met een hoofd-eerst-duik vanaf de kant! Jawel! Progressie!

U zult zeggen: sla die vrijdag-flut-lessen dan over! Maar nee, zo makkelijk gaat dat niet. Het lessysteem gaat met een strippenkaart. En die strippenkaart is maar beperkte tijd geldig. Door maar een keer per week te gaan, zou je halverwege je strippenkaart alweer een nieuwe moeten kopen dus! En een andere zwemschool betekent voor Anna een soort falen, en heel praktisch: een nieuwe wachtlijst...

Kortom: we ploeteren vrolijk voort.

En Lotta, die gaat op haar 12e gewoon op een diploma-gegarandeerde spoedcursus A, B en C in een heel duur prive-zwemschooltje. Gaan we nu al voor sparen. In een week de hele mikmak. En tegen die tijd zorgt mama wel dat ze die week weer ver-weg-werken is. Papa is echt veeeeeeel beter in zwemlessen... ;-)

Gewoon, omdat het kan en zoooooo grappig is: :-)

*** NB: deze site is vooralsnog het beste te bekijken met Mozilla Firefox ***