Concentratie
Als je een tijdje niets hoort, betekent dat in Lots geval meestal niet veel goeds: dan worden er handdoeken uit de kast getrokken, is de telefoon per ongeluk binnen handbereik gebleken, het traphekje/buitendeur niet goed dicht of is mevrouw bezig een buitgemaakt paaseitje of (nog lekkerder!) bouillonblokje open te peuteren en te verorberen.
Vandaag was het ineens zo verdacht stil. Snel om het hoekje gekeken, en daar zat mevrouw doodbraaf aan de knutseltafel. In opperste concentratie: te kleuren. En te kleuren. En nog meer te kleuren...
Met een simpel grijs potlood werd in Anna's (gelukkig niet meer zo nieuwe) prinsessenkleurboek doelmatig elk wit vlakje met grijze kriebelkrabbels gevuld.
Onverstoorbaar!
Heel af en toe een nieuwe kleurplaat op een volgende bladzij...
Hier wordt een heel precies stukje ingekrabkriebeld... zelfs mama's gefotografeer kon Lot niet storen.
`Baah! Dubbedadieda!' (vrij vertaald: `Hee mama! Moet je kijken wat ik doe! Grappig! En hier ook!')
En doorkleuren maar weer. Ruim drie kwartier heeft ze zo in haar eentje aan dit tafeltje gezeten. Toen pas zag ze het gummetje aan het einde van haar potlood en vrat dat op, waarop mama ingreep en de kleuridylle verstoord was... ;-)
