De appel valt niet ver van de boom

Het verhaal gaat dat 7-jarige mama haar ouders tot wanhoop dreef door een hele vakantie lang slechts te willen lezen. De bergen met eeuwige sneeuw, Middellandse Zee, prachtige vergezichten, exotische dorpjes? Slechts oog voor haar boeken. Alleen de tunnels op de snelweg, die heeft ze mee gekregen (dan kun je niet lezen namelijk).

Mats is geen haar beter, misschien nog wel een paar haren erger. Stuur je hem met een opdracht iets te halen naar zolder/de kamer/..., negen van de tien keer zie je hem niet terug. Zit hij in zijn ondergoed een plotseling gevonden Donald Duck te lezen. Of is 'ie terug onder zijn dekbed gekropen met Harry Potter deel zoveel, een Tonke Dragt of een kinderencyclopedie. En hij hoort NIETS meer. Je kunt roepen wat je wilt, maar pas als je voor zijn neus staat dring je tot hem door. En dan moet je z'n boek echt dichtklappen om de magie te verbreken, want `nog even deze bladzijde uit!', jaja, die kennen we nu langzamerhand wel...

't Is dat we zo goed snappen hoe leuk lezen is, maar soms...

*** NB: deze site is vooralsnog het beste te bekijken met Mozilla Firefox ***