Van kleine meisjes, de dingen, die voorbij gaan...
Bij je eerste kind kun je niet wachten tot de volgende fase aanbreekt. Enthousiast opper je met drie weken het ombouwen van de kinderwagen tot wandelwagen. Zonder aarzelen installeer je met twee maanden alvast het fietsstoeltje voorop en met een half jaar begin je met oefenen van `fietsen zonder zijwieltjes' (onderwijl je kind een boterham met pindakaas voerend).
Met een derde (en laatste?) kind is dat juist andersom. Elke fase die afgesloten wordt, komt hoogstwaarschijnlijk nooit meer terug en wordt met de nodige tegenzin onderkend. Was vorige week Lotta's kinderwagen aan de beurt, nu ontkomen we toch echt niet meer aan Het Afscheid van De Wieg wegens `te gevaarlijk door kruipend kind'.
Maar da's toch wel even een beetje boel slikken.
Een beetje.
De wieg...
Kan echt niet meer!
... hoe vrolijk ze er ook bij kijkt.
Kijk, als ze nou 's netjes en rustig bleef liggen, dan ging het wat lengte betreft nog best een paar weken (foto van vorige week):
