`Echte Zwemles' of: hoe in drie kwartier watervrijheid teniet te doen...

Na het peuterzwemmen-met-ouders, het overgangsklasje-voor-zwemles en het-overgangsklasje-voor-gevorderden zwemt Mats sinds vorige week in een voorbereidend-A-diploma-klasje. Hij was zo trots dat hij nu naar `echte zwemles' zou gaan! Het ging ook al erg goed in zijn oude klasje: hij durfde lange tijd onder water te `zwemmen', dingen van de bodem te rapen, kon met foambuis en crawlbeenslag hele afstanden op zijn buik afleggen en - de bekroning van al zijn inspanningen - durfde op zijn rug te drijven en zwemmen - Met Buik Omhoog en Kin In De Lucht. Watervrij noemen ze dat. Klaar voor het echte werk...

Dat echte werk viel alleen wel erg tegen. Drie kwartier lang baantjes trekken. Niet even wennen aan het water, even spetteren, even opbouwen, weer voelen van oja-zo-was-'t. Nee: Echte Zwemles gaat van `spring er maar in, duik onder het poortje door en huppetee: 4 baantjes op de rug'. Reuzenstappen voor koukleum-Mats die eigenlijk nog het liefst gewoon van het trappetje af het water in wil gaan, en het rugzwemgebeuren graag voor de laatste tien minuten van de les bewaart...

Vandaag op zwemles ging het dan ook helemaal mis. Paniek. Paniek en verdriet. Overdonderd door wat de juf van het klasje vroeg was hij alles wat hij in zijn oude klasje durfde volkomen kwijt. Paniek bij het zien van de kurkjes, paniek bij het zien van de drijfplankjes, paniek bij het woord `borstcrawl'. Laat staan `rugcrawl'. In dikke tranen hobbelde hij verkleumd achter het klasje aan. Zelfs de voor hem onder deze omstandigheden al prachtige prestatie van het schoolslag-zwemmen-met-foambuis drong niet tot hem door, zo bang was hij voor wat er nog zou komen.

En dan is de tribune ver en drie kwartier héél lang. Voor Mats én voor mama...

* ... en voor dit `feest' zijn dus wáchtlijsten... snapt u 't? *