Heel roze, heel rood, heel bloemig: meisjessandalen! En nee, ondanks dat je haar tenen nauwelijks ziet zijn ze volgens de verkoper zeker niet te groot: `Hier haalt ze het eind van de zomer niet op!'
Testje.
Anna doet mee aan een groot onderzoek naar de neurologische effecten op latere leeftijd bij kinderen met verhoogd bilirubinegehalte bij de geboorte. Ze valt in de controlegroep `gezonde pasgeborenen', maar dat mag eigenlijk nog niemand weten, want het onderzoek is dubbelblind. Ze was nog maar een dag of twee oud toen we voor de eerste reflex-testen gevraagd werden. Aangezien Mats wél een `pasgeborene met verhoogde bili' was, én papa en mama een zwak voor wetenschap(pelijk onderzoek) hebben, besloten we mee te doen. Bovendien is het voor de verandering ook wel eens leuk in het ziekenhuis te zijn omdat je kind zo lekker gewoon-gezond is...
Toen Anna drie maanden oud was, bestond de test uit een kwartier gefilmd worden terwijl ze zonder ons te kunnen zien vrij lag te bewegen op een kleedje in een kale ruimte. Mama zag gewoon een doelloos krioelende zuigeling, maar de neurologe constateerde toen al `mooie vloeiende bewegingen', stereotiep voor een borstvoedingskind. Dús...[elke dinsdag in de herhaling: ZAAI]
Ook nu scoort ze weer goed met `vloeiende, trefzekere fijne motoriek met mooie variatie'. In 20 minuten had de neurologe al een heel adequaat plaatje van Anna: voorzichtig, geen risico's nemend, precies, doelbewust, houdt van de kleine priegeldingetjes. Anna wilde prima meewerken met het open en dicht doen van laatjes, het hanteren van hele kleine dingetjes en het omkijken naar het rinkelende belletje, maar voetballen!?! Dat was in de categorie `Ja leuk, maar nou nee dank u. Ben nu even druk bezig met mijn stangetjespuzzeltje, ok? Maar gaat u gerust lekker zelf met die bal spelen hoor!'. Even dreigde ze slecht te scoren: ze kreeg een op-zijn-kop aangereikt poppetje aangeboden, waarvan het de bedoeling was dat ze het zelf om zou draaien. Nee dus, Anna bleef aan de onderkant prutsen, die je zo leuk in kon drukken zodat het (elastieken) poppetje zou bewegen. En natuurlijk deed ze dat, want Anna heeft zelf zo'n poppetje van Ilse uit Italië gekregen, dus ze wist hoe die dingen werkten! Gelukkig had de neurologe ook nog een saai, niet-indrukbaar poppetje, dat Anna keurig met het hoofd naar boven omdraaide. Pfieuw! Op het nippertje geslaagd!