Elke avond voor het slapen gaan leest één van ons Mats voor. Daarvoor moet Mats eerst uitmaken wíe er mag lezen (meestal papa (met de belofte dat mama het morgen mag), soms mama (`want jij hebt nog nóóit gelezen mama!')) en wát er gelezen wordt (tegenwoordig Paul Biegels `Kleine kapitein', vol draken, reuzen, verre reizen en vulkanen). Dan installeren we de `voorleeskussens', gaat het gordijn dicht en het kleine voorleeslampje aan en kruipen we samen onder het dekbed. Vaak zijn we net begonnen als Anna welterusten komt zeggen en dikke kussen komt halen. Mats heeft dat meestal niet eens in de gaten, zo geconcentreerd luistert hij, zijn duim in de mond.

Als Anna tegenwoordig Mats' deur open ziet staan, stiefelt ze sinds kort direct naar binnen, kruipt op zijn bed, doet 't lampje aan (en weer uit en gelijk weer aan, ze kan het niet laten), zet een kussen klaar en installeert zich triomfantelijk op de voorleesplek, dekbed over d'r beentjes. Anna heeft het wel gehad met Nijn en Hein Konijn. Kom maar op met die Kleine Kapitein!