Anna kan sinds kort op Mats' oude schoentjes op het schoolplein rondstappen als we Mats ophalen. Dat vindt ze heel leuk-spannend. Het grootste deel van de tijd staat ze naar alle ouders en andere kleine broertjes en zusjes te kijken. Als de deur opengaat komt ze echter in actie: het liefst zou ze Mats de trap op tegemoet komen (ware het niet dat ze dan door hordes kleuters `gepletterd' zou worden...).

Vandaag laat Anna mij los bij het zien van haar grote broer in de deuropening, stapt hem tegemoet en geeft hem aan de voet van de trap een innige omhelzing ter hoogte van zijn knieën... Anna is vandaag heeeeel blij met haar grote broer, en omgekeerd!