Zo moet het dus ongeveer worden. Wat woorden, wat plaatjes, wat cijfers. Gewoon, voor het plezier van het vastleggen, terugkijken en herbeleven. Voor nu, maar misschien nog meer voor later. Zo van: zó is het nu. En morgen terugkijkend: gôh, dat het zó was.

Hoe het nu is? Mats is sinds een paar weken in de buitenspeel-hemel: hij mag nu ook naar de overkant van de straat. Kijken daar, waar de actie is. Op zijn nieuwe gympies. En Anna? Die wil óók naar buiten. En werkt er dagelijks hard aan om het voor elkaar te krijgen.